Verborgen levens

In Verborgen levens, het beste boek van 2025 volgens Hendrik Spiering van het NRC, brengt Eleanor Barraclough het menselijke van de geschiedenis dichtbij. De drassige moerassen van Scandinavië zijn poorten naar andere werelden. Kleding, potten, gereedschappen, spellen, wapens, dieren, mensen; giften voor de goden. Ze verdwenen allemaal in het donker, op zuurstofloze natte plaatsen met verzadigde bodem, het organisch materiaal intact nog lang na degenen die de spullen in het water hadden gegooid.

Aan de hand van alledaagse objecten uit de Vikingtijd (750-1100) vertelt Eleanor Barraclough een ander verhaal van de beruchte Vikingbeschaving. De woeste krijger die het Noordzeegebied veroverde, vandaag de dag het boegbeeld van de Vikingtijd, was namelijk in de minderheid. Het was de normale bevolking vrouwen, kinderen, slaven, ambachtslieden die de Noordse wereld bewoonde en vormde. Zij hadden lief, reisden, geloofden, speelden, zij leefden hun leven. Dit is hun verhaal.

Briljant geschreven brengt het wonder van een gehele beschaving tot leven. Tom Holland, auteur van Pax

'Na het lezen van Verborgen levens weet je veel meer over hoe gewone Vikingen vroeger leefden. Barraclough gidst je met aanstekelijk enthousiasme langs de belangrijkste vondsten en schetst een overtuigend beeld van hoe gewone mensen leefden. En daarmee is het een van de belangrijkste populairwetenschappelijke boeken over de Vikingtijd die de afgelopen jaren verschenen.' Nemo Kennislink

'Eleanor Barraclough werpt nieuw licht op oude as en laat zien hoe zelfs de zachtste gloed iets wezenlijks kan onthullen.' Historicalwomenproject

'Zoals de citaten al onthullen schrijft de auteur met passie voor het onderwerp, met een voelbaar enthousiasme en dat maakt Verborgens levens een plezier om te lezen. Barraclough slaagt erin de lezer de Vikingtijd in te trekken; zij het op veilige afstand.' Geschiedenis.nl

'Vikingen waren niet alleen woeste krijgers. Maar hoe zag de bevolking die de noordse wereld bewoonde en vormde er dan wel uit? Barraclough legt dit duidelijk uit aan de hand van alledaagse objecten.' Kleio