Leslie Keijzer vertelt in Mama huilt harder haar eerlijke verhaal over het beginnende moederschap. Want wat als je harder huilt dan je baby, maar geen idee hebt waarom? Na de geboorte van haar zoontjes (4 en 2) krijgt Leslie Keijzer beide keren last van steeds intensere neerslachtige en angstige gevoelens. Regelmatig zit ze huilend tegenover de huisarts. Bang, radeloos, gebroken. Op het dieptepunt durft ze zelfs haar huis niet meer uit en ontwikkelt ze een extreme angst om dood te gaan.

Door de dokter wordt ze naar huis gestuurd met het advies om goed uit te rusten. Pas veel later ontdekt ze dat het om een postnatale (post partum) depressie gaat en vallen er puzzelstukjes op hun plek. Leslie is niet de enige bij wie een postnatale depressie niet wordt herkend. 1 op de 10 moeders krijgt last van een postnatale depressie.

Ik vind het doodeng dat mijn verhaal nu de wereld in gaat. Eerlijker dan dit wordt het niet. Ik hoop dat dit boek een steun is voor alle vrouwen die hetzelfde doormaken (1 op de 10 moeders, shocking!). Je bent niet gek. En je hoeft het niet alleen te doen. Het is oké als je niet kunt uitleggen hoe je je voelt. Logisch, je begrijpt jezelf niet eens. Daarom schrijf ik dit boek ook voor partners, familieleden en vrienden.

Broeder Joep vertelt eerlijke, ontroerende en grappige verhalen uit de ouderenzorg

Van Broeder Joep zijn al meer dan 10.000 exemplaren verkocht!

Joep van Poorten werkt als verzorgende in een verpleeghuis in Eindhoven, met (veelal) bewoners met dementie. Op Instagram en TikTok laat hij zien dat de zorg veel meer is dan alleen maar billen wassen. En dat slaat dankzij zijn humor, likeability en gouden (zorg)hart enorm aan.

In dit boek neemt Joep de lezer mee de afdeling op en zijn leven in. Kijk mee over zijn schouder en ontdek hoe bijzonder, aangrijpend en soms zwaar, maar ook leuk en grappig werken in de zorg kan zijn.

Ineens gaat de bel van Leny. Wanneer ik bijna bij haar kamer ben, hoor ik haar al gillen: ‘Zuster, zuster!’ Ik stap naar binnen, en zeg: ‘Hi Leny, wat is er aan de hand?’ Ze is helemaal in paniek, wijst naar een donkere hoek van de kamer en roept: ‘Daar, daar staat een man! Stuur hem weg!’ Wat zeg je dan? ‘Nee Leny, kan ik niet doen, zoek het maar uit’? Natuurlijk niet. Met opgeheven hoofd en grote passen loop ik naar de hoek. Ik probeer zo stoer mogelijk te klinken, maar m’n stem slaat een beetje over als ik tegen de antieke staande lamp zeg: ‘Meneer, wij zijn gesloten! Ik wil u vriendelijk verzoeken om het pand te verlaten!’ Als ik terugloop zeg ik tegen Leny: ‘Die komt niet meer terug, hoor.’

Joep van Poorten werkt als verzorgende IG (individuele gezondheidszorg) op een psychogeriatrische afdeling van een verpleeghuis in Eindhoven. Op deze afdeling wonen mensen met een psychische stoornis die verband houdt met ouderdom, zoals (veelal) dementie. Hij is bekend van TikTok en Instagram, waar hij video's post over zijn belevenissen op zijn werk.

Het slotstuk van de bejubelde reeks

Als Liewe Cupido na de uitvaart van zijn moeder terugkomt in zijn ouderlijk huis op Texel, blijkt er te zijn ingebroken. Het lijkt erop dat iemand vergeefs geprobeerd heeft het logboek van de laatste fatale reis van zijn vader te ontvreemden. Liewe gaat op onderzoek uit, maar hoe dichter hij bij de ware toedracht van het ongeluk komt, des te meer hij beseft dat hij bezig is sluimerende demonen te wekken. Als hij dan ook nog merkt dat er voor het eerst van zijn leven op hem gejaagd wordt, dringt de vraag zich op of hij er niet beter aan had gedaan om de familiegeheimen
te laten voor wat ze zijn.

'Zijn vorige boeken waren al ware kunststukjes, maar met zijn laatste verhaal overtreft Mathijs Deen zichzelf. De prachtige zinnen die schijnbaar achteloos komen aanspoelen, het eilandgevoel en de rustige opbouw van het plot het is er opnieuw, maar het verhaal kent nog meer spanning (en soms zelfs vaart) dan ooit.' Trouw

'Ook in het slot van Mathijs Deens Waddenreeks zijn de dwaalsporen weer geraffineerd.' de Volkskrant

'De visser is een fraai slot van een reeks die is uitgegroeid tot een ijpunt in de recente Nederlandse misdaadliteratuur. De plot is geloofwaardig en spannend, maar de echte kracht van het boek en de reeks zit in de manier waarop Deen erin slaagt complexe personages en hun relaties in sobere, maar haarscherpe observaties en confrontaties vorm te geven. **** De Standaard

Tanja Jess is in Kaarten op tafel eerlijk over de overgang en geeft tips en oplossingen.

De overgang is een thema waar stilletjes aan steeds opener over gesproken wordt, maar nog steeds is er een te groot kennishiaat. In Kaarten op tafel deelt Tanja Jess haar ervaringen en kennis: van hormonale schommelingen tot de maatschappelijke druk rondom ouder worden. Ze benadrukt het belang van onderlinge steun, het kunnen vinden en delen van de juiste informatie en het omarmen van de overgang als een nieuw begin, met praktische tips, adviezen vanuit haar ervaring maar ook van ruim 40 specialisten en (ervarings)deskundigen op het gebied van de peri- en postmenopauze. Met dit boek in de hand is de tijd dat vrouwen zich in stilte lijdend door deze levensfase sleepten voorgoed voorbij!